50 urte baino gehiago Legazpiko merkatuan egon ondoren ozpinkien postua utziko du Luis Rodriguez Feloagak

Luis Rodriguez Feloaga ordiziar merkatariak 50 urte baino gehiago eman ditu Legazpiko Merkatuan, ozpinkien postuaren arduradun bezala. Bere hastapenak gurasoei laguntzen hasi zen garaian kokatzen dira; izan ere, haiek jada olibak saltzen zituzten merkatuan. Oinarrizko ikasketak amaitu ondoren, familiako negozioarekin jarraitzea erabaki zuen. Hamarkada hauetan zehar auzoko hainbat belaunalditako bezeroei eman die zerbitzua, familia bereko hiru belaunaldi ezagutzera iritsi arte kasu batzuetan.

Berarentzat, urte hauetan guztietan lanean jarraitzeko gakoa beti produktu ona eskaintzea eta bezeroekin harreman hurbil eta errespetuzkoa izatea izan da. Gainera, merkatuaren bilakaera positiboa azpimarratzen du; izan ere, denborarekin instalazioak hobetu dira eta gaur egun ere Legazpiko bizitza sozial eta ekonomikorako motor garrantzitsua eta herritarren topagune izaten jarraitzen du.

50 urte baino gehiago Legazpiko Merkatuan eman ondoren, nola gogoratzen dituzu ozpinkien postuaren ardura hartu zenuen lehen egunak?
Lehenik eta behin azpimarratu behar dut lan honetan gurasoei laguntzen hasi nintzela; haiek jada merkatuan olibak saltzen baitzituzten.

Zerk bultzatu zintuen ogibide honetan aritzera eta zerk mantendu zaitu hainbeste hamarkadatan merkatuan?
Oinarrizko ikasketak amaitu ondoren, merkatuan lanean jarraitzea erabaki nuen.

Urte hauetan guztietan auzoko hainbat belaunalditako jendea artatu duzu. Zer esan nahi izan du zuretzat Legazpiko jendearekin eguneroko harremana izateak?
Legazpiko jendearekin izan dudan harremana oso ona izan da, bereziki nire postuan erosteko adeitasuna izan duten bezeroekin.

Nola aldatu da Legazpiko Merkatua eta tokiko merkataritza hasi zinenetik gaur arte?
Merkatua hobera aldatu da hainbat alorretan. Gure kasuan, eta beste saltzaile askorenean bezala, lehen aire zabalean egoten ginen; orain, berriz, arkupean gaude eta neguan ez dugu hainbeste hotz pasatzen, eta hori oso garrantzitsua da.

Zure postua merkatuan erreferente bihurtu da. Zure ustez, zein izan da hainbeste bezeroen konfiantza irabazteko gakoa?
Nire ustez salmentarako gutxienez bi gako daude: produktu ona eta bezeroari emandako tratu egokia.

Ziur urte hauetan istorio asko bizi izan dituzula merkatuan. Parteka al dezakezu anekdota bereziren bat?
Egia esan, ez daukat anekdota berezi bakar bat; egun bakoitzak bere zerbait desberdina du.

Zure esperientziatik abiatuta, zer garrantzia du udal merkatuak Legazpiko bizitza sozial eta komertzialean?
Nire ustez, merkatua ekonomia sortzeko gune bat da herrientzat eta bertako denda, taberna eta bestelakoentzat. Gainera, auzotar askoren topagunea ere bada, eta hori oso garrantzitsua da.

Mende erdi baino gehiago lanean eman ondoren, zer da zure ibilbidean harrotasun edo asebetetze handiena ematen dizuna?
Harrotasunez esango nuke ahal izan dudan modurik onenean lan egin dudala. Eta baita bezeroek nire postuan kalitate oneko produktuak erosi izana ere.

Legazpiko Merkatuan lanean eman ditudan urteetan auzoko herritar asko gertutik ezagutzeko aukera izan dut. Merkatua ez da soilik lan egiteko lekua izan; denborarekin herritarrekin gertutasun eta konfiantza harremanak sortzen diren topagunea ere bada.

Urte hauetan guztietan familia osoak ikusi ditut nire postutik pasatzen. Familia bereko hainbat belaunaldi ezagutzeko pribilegioa izan dut: lehenik erostera etortzen ziren aitona-amonak, ondoren haien seme-alabak eta, denborarekin, baita bilobak ere. Kasu batzuetan familia bereko hiru belaunaldi ezagutzera ere iritsi naiz.

Auzoko hainbeste pertsona eta familiaren etengabeko harreman hori da, zalantzarik gabe, Legazpiko Merkatuan lan egiteak eman didan gauzarik baliotsuenetako bat. Jarduera komertzialaz harago, esperientzia oso gizatiarra izan da, eta pertsona askoren eguneroko bizitzaren zati txiki bat izateko aukera eman dit.

Azkenik, gurasoei gogoratu eta eskerrak eman nahi dizkiet errespetuaren eta lanaren balioa erakutsi zizkiguten irakaspenengatik. Maite ditudan oroitzapen batzuk ere baditut Legazpiko merkatuan izan zituzten hastapenetatik. Behin kontatu ziguten apaizek denboraldi batez lagundu zietela, elizako lokal batean generoaren zati bat gordetzeko aukera emanez. Garai hartan generoa trenez ekartzen zuten; beste garai batzuk ziren. Horregatik, eskerrik beroenak eman nahi dizkiet emandako laguntzagatik.

Eta, nola ez, eskerrak Legazpiko herri osoari ere zabaldu nahi dizkiot.

Eskerrik asko.